Voor mij gaat fotografie niet alleen over mooi op de foto staan. Het gaat over gezien worden. En dat begint vaak al vóórdat ik mijn camera pak.

Ik weet hoe spannend dat kan zijn.
Jarenlang probeerde ik zelf ook te passen in wat er van me verwacht werd. Of in wat ik dacht dat beter, mooier of sterker was.

Tot ik merkte dat ik mezelf onderweg een beetje was kwijtgeraakt.

Dat heeft mijn manier van fotograferen veranderd. Ik kijk niet naar wat jij moet worden op beeld. Ik kijk naar wat er al is. Naar je blik, je houding, je aanwezigheid. Naar wat zichtbaar wordt wanneer de druk eraf mag.

In mijn studio hoef je niet te presteren. Je hoeft niet te weten hoe je moet kijken of bewegen. Ik begeleid je stap voor stap, zodat je uit je hoofd kunt zakken en weer kunt voelen: o ja, dit ben ik ook.

Mijn camera is daarbij geen meetlat, maar een manier om terug te zien wat jij misschien zelf nog niet helemaal ziet.

Intuïtieve fotografie gaat niet over het plaatje dat jij in je hoofd hebt.
Het gaat over jou. Over wat er in jou gezien mag worden.
En vaak ontstaat het mooie plaatje dan vanzelf, zonder dat jij hoeft te forceren.